| Yazı: Nazım Alpman | Fotoğraf: Saner Şen | |||
Okullarından mezun olur olmaz ailelerinin yanından ayrılıp, tek başlarına bazen yolu, suyu ya da elektriği dahi olmayan; yaşam tarzını hiç bilmedikleri köylere atanan öğretmenler... Ve onların, en büyük eğlenceleri okul olan öğrencileri.. http://nationalgeographic.com.tr | ||||
2 yorum:
yine vakit geçmiyo bu gece. gezerken sitende baktım ki hiç yorum yapılmamış ne omuşta be bir yorum yazmamışım düşünüyorum ama bulamıyorum aklıma hiç gelmiyo, gözde kaçmış demek ki bu vakte kadar.
Yaa ben öğrencilere öok acıyorum, görüyorum çevremdeki öğrencileri ailelerinden uzak bir yerlere gelmişler okul okumak diploma almak için ama neler çektiklerini ben çok iyi görüyorum. yurt ortamlarını ve ev bulma konularında ne kadar zorlandıklarını ben öok iyi biliyorum kışın evde ısınabilmeleri allah yardımcıları olsun. bu kadar zorluklar arasında okulunu bitirip ailelerinin karşısına geçip başarı öykülerini anlatıyolardır, heralde.
ve yinede dediğin gibi onları bekleyen öğrenciler. köyler, kasabalar. hayat bşlamış oluyo heralde bir öğretmen için. allah sabır ve kuvvet versin tüm öğretmenlerimize.. sanada Tuğbacım.
Bu köyler, kasabalar hatta mezralar belki elektriği yok belkıde suyu yok belkıde pencereleri yok herşeyden önemlisi bir öğretmenim diyebilcek kimseleri olmayışı. Ve senin gibi bir öğretmenlere çok ihtiyaçları olduğunu düşünüyorum Tuğba öğretmenim, sen onların ışığı, suyu ve pencereleri olmanı ve bu kutsal görevinde sana başarıların yanında temiz yürekli öğrencilerin olması dileğimle... sevgilerimle HOCAM...
Yorum Gönder