bir yıl daha bitiyor
işte bu kadar duru, bu kadar yalın
bu kadar el değmemiş
sıradan bir gerçeği daha kolları bağlı hayatımızın
bir şiire nasıl dahil edilir bir yılın son günleri
her sonda her başlangıçta ve her defasında
alır gibi bir başkasını karşımıza
perdeler çekip, ışıklar söndürüp
oturup yatağın içinde bir başımıza
sorgulamak kendimizi
öğrenmek ikizin anadilini,ikinci belleğimizi
öğrenmek kendimizle hesaplaşmanın buzul ilişkilerini
bu aynaların dehlizlerinde gezinirken görürüz
karanlık günlerimizin kenar süslerini
biterken bir yılın son günleri
biliyoruz takvimler belirlemez değişimin mevsimlerini
gençlik ikindilerini
kargınmış bir çocuktuk büyüdüğümüzden beri
düşlerim, tasalarım,yarım kalmış onca şey, her yıl
biraz daha kısalıyor bir öncekinden.
Bana mı öyle geliyor yoksa daha mı hızlı ilerliyor zaman insan yaşlanırken.
Kırdım mı, incittim mi birilerini?
Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler?
Kendimi yeniledim mi yaşadıklarımda?
Yeniden düşünmeliyim, dostluklarımı, ilişkilerimi.
Çoğalttım mı eksiklerimi?
Gözlerim çocukluk fotoğraflarımda mı kaldı?
Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?
Ödünç aldığım kitapları geri verdim mi?
Geri verdim mi aldıklarımı;
Aşkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, bağları?
Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi?
Yokladım mı duygularımı
hâlâ sevebiliyor muyum insanları?
MURATHAN MUNGAN
2 yorum:
çok güzel düşünülmüş, en ince ayrıntılara kadar girilmiş. ama biz insanların hayatında düşünmek istemediğimiz kötü olaylarıda aklımıza getiriyor; bu kötü olayları unutalım kaybettiğimiz arkadaşlarımızı, dostlarımızı takrar kazanmamız için bir adım atalım hep beraber.hadi arkadaşlar telefonlara koşalım... kazanabilirmisin sence ????
Bir yıldan fazla olmuş bu konuya yorum yapalı.. ve o zaman düşündüklerimden bügün daha farklı düşünüyorum ve hiç kimseyi kazanmaya gerek yok diyebiliyorum. Atıyosun bir adım karşındakine o senden olan gücünle uzaklaşmaya çalışıyor; ve üzülüyorsun sonra pişman oluyorsun keşke denemeseydim diyosun kendi kendine. Kısacası bir kişi için bir kere üzülmek daha doğru, senden bir kişi kaçmışsa peşine koşturmaya gerek yok; adım atınca çok çok üzülüyorsun karşılık bulmayınca ve bir kere üzülmek aha keyifli.
Yorum Gönder